O przeznaczeniu...

Moja ostatnia notka wywołała dość duże (w porównaniu z poprzednimi) poruszenie.
Ciekawe, jak będzie z tą?

Najpierw rysunek - nic wielkiego, rysowany dziś na matematyce. Dlatego taki nie dopracowany.
Kilka moich poprzednich rysunków przedstawiało ludzi niepewnych, może przytłoczonych życiem...
Ten miał być inny - chciałam (nie wyszło :P) narysować postać zdecydowaną, silną.
Jak zwykle spytam - co sądzicie?

(klik na rysunek - większa wersja)

Teraz cytat - "Become who you were born to be".
Jeśli dobrze pamiętam, pierwszy raz usłyszałam to oglądając trzecią część "Władcy Pierścieni".

Skojarzył mi się ten cytat z przeznaczeniem, może trochę też z fatum, losem, którego nie możemy zmienić.

Nie wierzę w przeznaczenie. Albo raczej - nie chcę wierzyć.
Lubię bowiem myśleć, że naprawdę mamy wolną wolę i że możemy decydować o swoim życiu, że nikt nami nie steruje, krok po kroku.
Jednocześnie wierzę też, że każdy z nas ma w życiu jakiś cel.
Coś ważnego.
Że nie żyjemy tylko po to by żyć, by egzystować.
Plutarch twierdził, że "Trzeba żyć, nie tylko istnieć" i chyba się z nim zgadzam.

Ale wracając do sprawy naszego przeznaczenia.
Wierzę, że mamy jakiś cel.
Ale to, czy do niego "dojdziemy" i jak ta wędrówka będzie wyglądać zależy już od nas.
Od naszych wyborów, decyzji, czasem od rzeczy pozornie nieważnych...

A wy? Wierzycie w przeznaczenie?

So self-confident girl. - Portrait.