Najpiękniejsza = najwspanialsza?

Znów nie było mnie przez pewien czas. Powody? Jak poprzednio - byłam zawalona robotą, na szczęście teraz mam chwilę, skończyłam pracę na konkurs i zabieram się do noty. Dzięki wielkie tym, co cierpliwie czekali.

A więc...

Skacząc ostatnio po stronach internetowych znalazłam przypadkiem wyniki ankiety przeprowadzanej wśród młodych mężczyzn (15-18) dotyczącą kobiety idealnej.
Owa "super-dziewczyna" powinna być blondynką, o długich włosach, szczupłym ciele, sporych piersiach i długich nogach.
Czytając to ogarnęło mnie przerażenie, i to wcale nie dlatego, że długich nóg i płaskiego brzucha nie posiadam. Powód mojego strachu był nieco inny, a mianowicie: cechy charakteru, takie jak choćby "poczucie humoru", "inteligencja" prawie wcale nie pojawiały się wśród odpowiedzi, albo zostały zepchnięte na margines.
Czy naprawdę żyjemy w świecie, w którym to wygląd zajmuje nadrzędną rolę?
Nie będę kłamać i pisać, że dla mnie wygląd „w ogóle nie ma znaczenia”. Oczywiście, ma, choćby dlatego, że każdy ma jakiś „swój typ” na który zwraca większą uwagę...
Ale jak dla mnie, wygląd jest tylko początkiem, po którym następują o wiele ważniejsze cechy.
Bo jaka korzyść z chłopaka, który, choć wygląda wspaniale to w głowie ma całkiem pusto? Przecież wygląd przemija, a intelekt zostaje. Co wy na to?

A to rysunek dziewczyny, który stworzyłam wzorując się na cechach „kobiety idealnej” wskazanych w ankiecie – pełne usta; długie, lśniące włosy; szczupłą twarz... Wyszła mi postać raczej „bajkowo-komiksowa”, niż rzeczywista, może więc idealnych ludzi nie ma?


Pozdrawiam,

Dopisek, 11.03.2006:
Przez jakiś czas nie będę miała internetu, dlatego nowa notka pojawi się najwcześniej za jakieś 10 dni. Przepraszam.